الهى است . 12 . صفحه 30 : روح از خداست و قرآن جاى خدا را در انسان ميان او و دل او سراغ مىدهد : ان الله يحول بين المرء و قلبه ( 1 ) . اين دل كه گفتيم محل و مولَّد آرزوست چيست و كجاست ؟ نمىدانيم چيست و كجاست ولى مىدانيم كه هست چون آثار آن در تمام حركات ما پيداست . . . دل هم مثل خداست ، هست ولى ديده نمىشود ، در هر كار و هر جا حضور دارد اما هيچ جا نيست ، در عين حال مسئول تعقل و بيدارى ماست و اگر كور باشد گمراهى نتيجه مىدهد . 13 . صفحه 31 : سرچشمه آرزو در انسان كه چند صباحى در اختيار و استفاده اوست يا نفخه الهى بنا به تعبير قرآن ، در حكم يك تزريق خارجى يا وديعه و امانتى است كه خدا از ملكوت بىنهايت بزرگ ذات خود در وجود بىنهايت كوچك ما مىدمد و بر دوش ما مىگذارد . 14 . در عين حال نويسنده در صفحه 32 مىگويد : در زمينه كلمه روح در جزوه مسأله وحى گفته و نشان داده شده است كه منظور و معناى آن در قرآن به هيچ وجه نه با كلمه جان يا روح كه ما در زبان عادى و عاميانه مىگوييم و جوهر

--> ( 1 ) . اين استنباط غلط است .